Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

19 Απρ 2018

Εκδήλωση στο 10ο και 7ο Δ.Σ. Χαλανδρίου

Οι διευθύνσεις και οι σύλλογοι διδασκόντων του 10ου  και του 7ου Δ.Σ. Χαλανδρίου 

θα πραγματοποιήσουν  παρουσίαση- συζήτηση,

την Τετάρτη 25 Απριλίου  2018 στις 19:00

στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου (Κρήτης 24 Κάτω Χαλάνδρι),  

με τον Ειδικό Παιδαγωγό κ. Γιάννη Κοσμόπουλο  με θέμα: 


« Σχολείο και Οικογένεια . Μια σχέση αλληλεπίδρασης.»

17 Απρ 2018

Κορνήλιος Καστοριάδης – Φαντασιακό και ορθολογικό

Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε τι ήταν και τι είναι η ανθρώπινη ιστορία, έξω από την κατηγορία του φαντασιακού. Καμιά άλλη δεν επιτρέπει να σκεφθούμε τα ερωτήματα

1. τι είναι αυτό πού θέτει τον τελικό σκοπό, χωρίς τον όποιο η λειτουργικότητα των θεσμών και των κοινωνικών διαδικασιών θα έμενε ακαθόριστη;

2. τι είναι αυτό που μέσα στην απειρία των δυνατών συμβολικών δομών εξειδικεύει ένα συμβολικό σύστημα, εγκαθιστά δεσπόζουσες κανονικές σχέσεις, προσανατολίζει σε μια από τις αναρίθμητες δυνατές κατευθύνσεις όλες τις μεταφορές και μετωνυμίες πού μπορούμε να συλλάβουμε αφηρημένα ;

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε μια κοινωνία έξω από έναν ενοποιό παράγοντα, που θα παράσχει ένα σημαινόμενο περιεχόμενο και θα το συνυφάνει με τις συμβολικές δομές.

Η συνέχεια εδώ

15 Απρ 2018

Τάσος Λειβαδίτης – Ο ποιητής, το έργο, η ζωή του, επιμέλεια: Γιώργος Δουατζής

Ο Τάσος Λειβαδίτης είναι μια ξεχωριστή και πολύ ιδιαίτερη μορφή όχι μόνο στο χώρο της ποίησης και της λογοτεχνίας αλλά της ανθρώπινης νόησης, κι αν τούτο ακούγεται ως υπερβολή θαρρούμε πως ο καθένας που θα καταπιαστεί να συνδέσει τις δημιουργίες του μεγάλου αυτού ποιητή με την εποχή και τη ζωή του θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα. Η ποίηση του Λειβαδίτη δεν είναι κάτι ξένο από τον ίδιο τον ποιητή, είναι απολύτως βιωματική κι ακολούθησε εξελικτικά όλα τα στάδια της ζωής του. Αν δεν ήταν υπερβολή, παραφράζοντας τη ρήση του Μαρσάν Λουάν «το μέσο είναι το μήνυμα» σε «ο ποιητής είναι το ποίημα» θεωρούμε πως ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση του Λειβαδίτη.

H συνέχεια εδώ

13 Απρ 2018

Πάνος Θεοδωρίδης, Ποίημα

Μαζί σου ταξιδεύω εδώ είμαι
αλανιάρης φιλομαθής πάντα δίπλα σε μια άσφαλτο
με καλοδουλεμένες θεωρίες και στρατηγική

αν ήθελες συντροφιά στην αγορά αυτή
πάρε κρασί και καλό κρέας έλα στις πεδιάδες
όπου βρίσκονται δειλές γυναίκες και δέντρα∙ έλα
για κοινωνιολογικές παρατηρήσεις συντροφικά
μακριά απ’ το εσωτερικό μέτωπο
και τις λευκές ώρες

Καθόλου μη στενοχωριέσαι για τους φίλους μας
είναι καλά σου λέω είναι καλά βολεύτηκαν όλοι
είναι καλύτεροι από μας διαβάζουν ελίσσονται
δεν κλέβουν κινήσεις δίνουν μάχες με αποτελέσματα
ψηφίζουν με συνέπεια έχουν όνομα αφθονούν

εμείς λαογραφία πάλι αγροτισμός καστροκτισίες
μαζί σου ταξιδεύω
και για πρώτη φορά με δέρνει συγκίνηση
κανένας δεν τα καταφέρνει πια
θα γίνει πόλεμος σ’ αυτά τα χωριά

Από τη συλλογή Προσπέκτους (1977)

11 Απρ 2018

Ο Στέφανος Π. Γεωργακόπουλος σε α΄ πρόσωπο

Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά πού προχωράμε, χωρίς την καθημερινή τρεμούλα για τα μικροπράγματα ή έστω και για τα μεγάλα, γράφει ο Σεφέρης στον «Γέροντα στην ακροποταμιά». Χρειάζεται να δούμε πού ήμασταν και πού είμαστε για να καταλάβουμε πού πάμε. Αυτή την πορεία μας, που χαράζεται κάθε μέρα, με κάθε λόγο, πράξη ή ενέργεια, με κάθε αμέλεια, πρέπει να την αναγνωρίζουμε στη γειτονιά μας, γιατί χωρίς τη γειτονιά μας η πορεία μας είναι ανύπαρκτη, για να μην πω και η ύπαρξή μας. 

H συνέχεια εδώ

9 Απρ 2018

Van Morrison - Reminds me of you




 Reminds Me Of You

I miss you so much, I can't stand it
Seems like my heart, is breaking in two
My head says no but my soul demands it
Everything I do, reminds me of you

I miss you so much, in this house full of shadows
While the rain keeps pouring down, my window too
When will the pain, recede to the darkness
From whence it has come, and I'm feeling so blue

Ain't goin'down, no more to the well
Sometimes it feels like, I'm going to hell
Sometimes I'm knocking, on your front door
But I don't have nothing, to sell no more

Seems like the spirit, is pushing me onwards
I'm able to see, where I tripped and went wrong
I'll just have to guess, where my soul will find comfort
And I miss you so much, when I'm singing my song

Ain't goin' down, no more to the well
And sometimes it seems, I'm going to hell
You'll find me knocking, on your front door
But I don't have nothing, to sell no more

Seems like my spirit, is pushing me onwards
'Til I'm able to see where, I tripped when I went wrong
I'll just have to guess, where my soul will get comfort
I miss you so much, when I'm singing my song

I miss you so much, I can't stand it
Seems like my heart is breaking in two
My head says no, but my soul demands it
And everything I do, reminds me of you
Everything I do, reminds me of you
Everything I do, reminds me of you

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...